شاعر می فرماید: تابستونه ، فصل بازی و خنده          بچه ها توی کوچه گرم بازی مثل چند تا پرنده(رنگ آمیزی برای شاد کردن ریتم شعر می باشد!) 

راستش ما که پرنده مرنده توی کوچه مان ندیدیم. ولی یک چند تایی بچه های گرم بازی توی کوچه ی باریکمان هست که واقعا دیدن دارند. این موجودات عبارتند از: تعدادی بازیکن که هر وقت صلاح باشد دروازه بانند  ـ هر چند اصلا دروازه ای وجود ندارد و توپ که از آخرین نفر بگذرد یعنی گل!  ـ  و هر وقت صلاح باشد چیز دیگر و دو عدد دوچرخه سوار که به طور مورب، زیگ زاگی، از این طرف به اون طرف، از اون طرف به این طرف و از وسط به طرفین،  وسط زمین فوتبال به حرکات نمایشی می پردازند.

 بقیه ی اهالی کوچه یا خوابند یا از این کلاس به اون کلاس، از اون کلاس به این کلاس و از وسط به طرفین یا ساعاتشان را به تماشای فیلم های سینمایی شبکه 1 ،2 ، 3، 4، 5،6، 7 و... یا دیدن صحنه های چندش آور فرو کردن سوزن های لحاف دوزی در اعضا و جوارح بیماران زبان بسته توسط یانگوم یا تفریحات دیگر می گذرانند.

 دست دست، دست دست

بیاه بیاه

دنیا دیگه مث تو نداره

 بیاه بیاه 

 خدا نکنه دیگه بیاره

آآآآه‌ه‌ه‌ه آه

دست دست

شله شله

برو دیگه صدام نکن

 مثل وزغ نیگام نکن

 دست دست

دست دست

بیا بیا با هم بریم خونه

دست دست

یه توپ دارم قلقلیه

آها آها

تخم خود را شکستم

با کله بیرون جستم

دست دست

شله آقا جان شله

 ماشالا چه رشدی کردی

ماشالا

بری دیگه بر نگردی

ایشالا

 تا شیوه ی راه رفتن آموخت

دست دست

  با آرزوی ساعاتی خوش. این دفعه دیگه بالا غیرتا اگه نظر ها 10 تا نشه ما up  نمی شیم . گفته باشیم!