بالاخره تمام شد.

خداوندایا ! تو را برای این نعمت سپاسگذارانیم. امروز یکی از سلسله بلاهای عالم را پشت سر گذاشتیم و آری،‌پس از هر سختی آسانی است. پس از دفع بلا و پر کشیدن کلاغ شومی که از جوهر سوال های ریاضی هم سیاه تر است و هر ساله بهارمان را به نحسی می اندازد، حقیر و تنی چند از دگر حقیران(!) امروز رهسپار آبخوری گشتیم و در مراسمی نمادین قطراتی آب ـ هر کدام به اندازه ی یک بطری نوشابه کوکا کولاـ را به سر و روی یکدگر پاشانداندیم و پس از ادامه درگیری ها خودمان و دیگر حقیران را در آبشار رحمت الهی غلطانداندیم. در پایان مراسم بطری های نوشابه ی خانواده را پر نموده و دیگر عزیزان را که گمان برده بودند زرنگند را هم مورد لطف قرار داداندیم. همانا هر بطری ای روزی خالی می شود اما شلنگ همیشه پر است. . .

پس از به پایان رسیدن این حرکات نمادین دقایقی چند را زیر آفتاب عکس انداختیم تا خشک بشویم ولی نشدیم و چون از آن نوک سر تا دریاچه ی درون کفشمان مورد لطف و رحمت بر و بچز حقیر قرار گرفته بود پس اندیشیدیم ملت نخواهند توانست به خیس بودن ما پی بردن و سپس رهسپار منازل خویش گشتیم. در راه کودکی که به مادرش آویزان شده بود را نظاره گر بودیم که شئ نارنجی ای را گاز می زداند و یکی از حقیر ها گفت :«بچه ها منم یخمک می خوام» و ما نیز. سپس تمام یخمک های بقال را به حساب یکی از حقیر ها خریداری نموده و چون به همه نمی رسید مراسم نمادین دیگری با عنوان « بکش بکش» راه انداخته و به صورت دو گروه در دو طرف هر کدام از یخمک ها ی مذاب کشیدیم و کشیدیم تا طول هر یک به یک متر و اندی رسید و در نهایت گل خورگ در یک حرکت خداپسندانه اقدام به نصف نمودن آن ها با چاقو نمود و ما خوردیم و از خاطرات دوران کودکی سخن به میان آوردیم و خیلی خوش گذشت!

ps:  شایان ذکر است گزارش تصویری این مراسم های نمادین در آرشیو عکس های ما موجود می باشد، اگر علاقه مند به دیدن آن ها هستید برای ما نظر بگذارانید!